پیرو  این مورد که بنده مدتی ست موفق به امر مهم کامنت گذاشتن برای دوستان عزیزم نشده ام نکاتی چند را به عرض می رسانم!

۱ یک زمانی بود که کمتر سراغ کامنت گذاری می رفتم! حالا یک زمانی شده که نمی توانم کامنت بگذارم! دوستان بدانند اگر روزگاری  وبلاگ هایشان را به طور نامحسوس رصد می کردم و داستان هایشان را می خواندم و ردپایی جا نمی گذاشتم!! این روزها شدیدا علاقه مند شده ام که اثری از رفت و آمد در وبلاگ هایشان بگذارم که بدانند بهشان سر می زنم، اما دریغ و افسوس که نمی شود!

مدتی ست که مرورگر مایکروسافت زده ی من! قسمت نظرات هیچ وبلاگی را باز نمی کند! به همین منظور پست جدید کامنت های من به دوستان است!

- آقای کریمی! داستان شما را خواندم! بسی زیبا بود!و بسی تر! جای نقد داشت! اما نشد این امر مهم را به انجام برسانم!همانجا بود که فهمیدم از نعمت نظر دادن به کلی محروم شده ام!

- زهره جان!اولا تبریکات من را بپذیر!دوما با من بحث نکن!روزهای کلاس از شانس بد کلاس دارم! کاش زمان کلاس عوض می شد!(آقای کریمی شما این قسمت را نخوانید!)